Boże Ciało w Rajsku – ”Zróbcie Mu miejsce…”
Wiele osób przybyło na przedpołudniową Mszę św. w Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej. Przede wszystkim należy wskazać na dzieci: zarówno te, które w tym roku kilka tygodni temu przystąpiły do Pierwszej Komunii św. i te, które obchodziły pierwszą rocznicę tego wydarzenia w ich życiu. W swoich szatkach liturgicznych prezentowały się bardzo pięknie pod opieką swoich pań katechetek. Przybyły licznie ochotnicze straże pożarne z terenu naszej parafii ze swoimi pocztami sztandarowymi. Uroczystość uświetniła Orkiestra Dęta OSP Rajsko oraz schola działająca przy parafii. Bardzo licznie była reprezentowana też cała służba liturgiczna ołtarza. Nie sposób nie zauważyć było też bardzo dużej liczby parafian i gości. W homilii kierowanej głównie do dzieci, ksiądz proboszcz podkreślił, jakim wielkim prezentem od Boga jest dla nas Pan Jezus. Bóg chce być blisko nas przez Osobę swojego Syna, którego przyjmujemy w Komunii św. Problemem jest to, że nie korzystamy często z tego Prezentu. Dzisiaj Bóg szczególnie przypomina nam o Sobie. ”Zróbcie Mu miejsce, Pan idzie z nieba pod przymiotami ukryty chleba. Zagrody nasze widzieć przychodzi i jak się jego dzieciom powodzi... Sam ludu swego odwiedza ściany, bo pragnie bawić między ziemiany”. Tak, jak istotą gościnności nie jest przygotowanie wykwintnego przyjęcia, ale czas poświęcony gościowi, rozmowa z nim, zainteresowanie się jego osobą, tak Bóg pragnie, abyśmy dla niego mieli miejsce w swoich sercach. Niech słowa pieśni ”Zróbcie Mu miejsce” będą dla każdego z nas szczególną zachętą, abyśmy dla Boga mieli zawsze miejsce w swoich sercach. Na zakończenie Mszy św. wyruszyła uroczysta procesja do czterech ołtarzy przygotowanych przez mieszkańców miejscowości Agnieszków, Ksawerów, Marianów i Dąbrowa. Przed Najświętszym Sakramentem szły: poczty sztandarowe, orkiestra, feretrony, sztandary, chłopcy i dziewczynki pierwszokomunijne i rocznicowe, sypiące kwiaty, służba liturgiczna ołtarza. Za kapłanem z Panem Jezusem w monstrancji pod baldachimem, niesionym przez strażaków, szli wszyscy zgromadzenie na uroczystości Przy pierwszym ołtarzu po odczytaniu fragmentu Ewangelii św. Mateusza o najistotniejszych wydarzeniu z Ostatniej Wieczerzy (Mt 26,17-19, 26-29) kapłan podkreślił, że Eucharystia gromadzi wokół stołu wspólnotę ludzi przez ponad 2000 lat. Eucharystia nie jest jedynie wydarzeniem historycznym, wspomnieniem wydarzeń z Ostatniej Wieczerzy, ale zgromadzeni są jej uczestnikami, współtworzą ją przez swoją obecność i zaangażowanie, w ten sposób najpełniej ukazując wspólnotę Kościoła. Przy drugim ołtarzu po odczytaniu fragmentu Ewangelii św. Marka o cudownym rozmnożeniu chleba (Mk 8,1-9) kapłan zauważył, że cud rozmnożenia chleba był dziełem Jezusa, ale nakarmienie tysięcy słuchaczy już nie. Uczynili to uczniowie. Podobnie jest z Eucharystią. To On przychodzi Żywy i Realny do naszych serc, aby je uwrażliwić na potrzeby innych. On porusza ludzi i zaprasza ich do współpracy w różnych formach działalności charytatywnej. Dzięki niemu ukazuje się i rozwija wspólnota Kościoła. Przy trzecim ołtarzu odczytany był fragment Ewangelii św. Łukasza o wydarzeniu spotkania Zmartwychwstałego Jezusa przez uczniów idących do Emaus (Łk 24,13-16, 28-35). Kapłan w krótkiej homilii podkreślił, że załamani uczniowie wydarzeniami Męki Pańskiej spotykają nieznajomego, który oświeca ich serca, a rozpoznanie w nim Jezusa całkowicie zmienia ich perspektywę. Nie mogli nie mówić o tym, co ich spotkało, czego doświadczyli i co zrozumieli. Dzisiaj jest podobnie. Spotkanie Chrystusa w Eucharystii sprawia, że nie można nie mówić o żyjącym Panu. Każdy (nie tylko kapłani), kto na swej drodze spotka Jezusa, opowiada o tym, jak Go poznał i co Mu powiedział. Przy czwartym ostatnim ołtarzu uczestnicy procesji zostali zaproszeni do wysłuchania fragmentu Ewangelii czwartego z Ewangelistów św. Jan Apostoła o modlitwie Jezusa, abyśmy wszyscy stanowili jedno (J 17, 20-26). Eucharystia, która gromadzi i jednoczy wiernych przez przyjmowanie tego samego Ciała Chrystusa, staje się źródłem jedności Kościoła. W ten sposób wierni stają się jego częścią. Nie tyle przez swoją aktywność i działanie, które są bardzo ważne, ale przez wewnętrzne zjednoczenie z Jezusem. Uczestnictwo we wspólnocie Kościoła bierze swoje źródło nie w działaniu, a w bliskości, nie w aktywności, a w miłości. Procesję zakończyło uroczyste odśpiewanie Te Deum i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.
Tekst i zdjęcia: Robert Lis
