Ks. Tadeusz Czapski, syn Władysława i Zofii z Chyczewskich, urodził się w Rajsku 2 kwietnia 1877 r. Po skończeniu 5 klas gimnazjum kaliskiego został przyjęty w 1894 r. do seminarium diecezjalnego. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1899 r.

Jako wikariusz pracował w Strońsku i przez 4 lata w Zduńskiej Woli. Stąd w 1904 r. przeszedł do Kłomnic w dek. gidelskim. Od 1909 r. był wikariuszem w kościele NMP i prefektem szkoły fabrycznej Kindlera w Pabianicach.

Jesienią 1910 r. powierzono mu parafie Kłobia w dek. brzeskim, w następnym zaś roku parafię Tykadłów. Po 4 latach pracy na prośbę parafian z Kościelca Kaliskiego, mianował go biskup tamtejszym proboszczem. Od 28 października 1935 r. pełnił obowiązki duszpasterskie w Goliszewie.

Aresztowany 6 października 1941 r. Przebywszy kwarantannę w Konstantynowie, przyjechał 30 tegoż miesiąca do Dachau. Wziął kolejny numer 28125. Zamieszkał na bloku 28. Wiosną 1942 r. zaliczono go do inwalidów. 4 maja wywieziony na zagazowanie.¹

Bibliografia:

¹ Ks. St. Librowski, Ofiary Zbrodni Niemieckiej spośród duchowieństwa diecezji włocławskiej, Włocławek 1947