Ks. Stanisław Zaborowicz - proboszcz parafii Rajsko w latach 1929-1933
Ks. Stanisław Zaborowicz ur. się 23 października 1984 r. w Wilczogórze w powiecie konińskim. Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1913 r. we Włocławku. Jako wikariusz służył kolejno w parafiach w Wieruszowie, Wojkowie, Rusocicach, Uniejowie i równolegle w Spycimierzu. Swoje kapłańskie powołanie realizował przede wszystkim na polu edukacji. Był założycielem męskich i żeńskich gimnazjów w Uniejowie, w których sam uczył. W 1926 r., podjął studia teologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1931 r.
W 1929 r. został mianowany proboszczem parafii Rajsko. W naszej parafii, dał się poznać nie tylko jako oddany kapłan, ale też prefekt w szkole i działacz społeczny. Ks. Zaborowicz był m. in.: prezesem Straży Ogniowej w Sierzchowie i w Rajsku; był założycielem i prezesem koła Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej; a także prezesem Dozoru Szkolnego i Oddziału Czerwonego Krzyża. Wszystkie te funkcje pełnił społecznie, bo jak sam pisał: ,,w powyższych stowarzyszeniach, moją przewodnią myślą była praca dla Ojczyzny – dobra naszego’’.
Do Kościoła w Rajsku sprowadził organy.
W 1933 r. został przeniesiony z Rajska do Kalisza jako administrator parafii św. Mikołaja, gdzie wspomagał tamtejszego proboszcza ks. Jana Sobczyńskiego.
W 1936 r. ks. Stanisław Zaborowicz został odznaczony Krzyżem Komandorskim z gwiazdą św. Jerzego.
Po wybuch II wojny światowej, przebywając w Kaliszu, zaangażował się w tajną działalność w Organizacji Jedności Narodowej a następnie Narodowej Organizacji Bojowej. Aresztowany 1 marca 1941 r., trafił do obozu przejściowego w Radogoszczy, a następnie przewieziony i osadzony został w więzieniu przy ul. Sterlinga w Łodzi. Zginął w publicznej egzekucji 20 marca 1942 w Zgierzu, w której rozstrzelano łącznie 98 osób. Była to największa egzekucja w ówczesnym Kraju Warty, do której oglądania przymuszono ok. 6 tys. ludzi.
